Er bestaan wereldwijd meer dan zestig soorten koffie. Voor de koffiecultuur zijn er eigenlijk maar twee echt belangrijk: de Coffea Robusta en de Coffea Arabica. Beiden soorten komen over de gehele koffiegordel voor, al worden Arabica-bonen het meeste verbouwd in Midden- en Zuid-Amerika en Robusta-bonen het meeste in Afrika en Azië. De koffiebonen hebben ieder kun eigen (smaak)kenmerken.

Coffea Robusta
Robusta-koffie wordt het meest verbouwd in Afrika en Azië. De ongebrande Robusta-bonen zijn kleiner, ronder en iets zwaarder dan de Arabica. De bonen zijn meestal bruingroen van kleur. De Robusta-boon is iets krachtiger en harder van smaak dan de Arabica. Een voordeel van de Robusta-koffie is dat de opbrengsten van de plantages hoger zijn dan van de plantages met Arabica-planten. Bovendien is de Robusta-plant beter bestand tegen schadelijke invloeden van buitenaf. De Coffea Robusta heeft per struik een oppervlakte van circa vier bij vier meter nodig. Wereldwijd zijn er in totaal ongeveer 3 miljard Robusta-struiken.

Coffea Arabica
De Arabica is van Abessijnse afkomst. De Arabica-koffie wordt het meest verbouwd in Midden- en Zuid-Amerika. De ongebrande Arabica-bonen zijn rond maar lopen vaak spits toe. De kleur kan verschillen van geelachtig tot groengrijs en blauwgrijs. De Arabica-boon heeft een milde smaak, een fijne geur en is niet erg krachtig. De Coffea Arabica heeft per struik een oppervlakte van ongeveer twee bij twee meter nodig. Wereldwijd groeien er circa 9 miljard Arabica-struiken.

In Nederland zijn de meeste koffies gebaseerd op een melange van Arabica- en Robusta-bonen. Meer over koffiemelanges, smaakkenmerken en -variaties kun je lezen in de paragraaf ‘Koffievariaties’.